W dawnych województwach Krakowskiem i sandomierskim wystąpiły w wieku XIV tym na szerszą widownię publiczną trzy jednocześnie znakomite jednej nazwy rodziny, z których dwie widocznie nawet z jednego pochodzące gniazda, jednych zwykle używające imion, piastujące często te same po sobie urzędy, łączące się między sobą a mimo to odrębnymi pieczętujące się herbami.

 Są to Dembińscy, piszący się jedni z Dębna i Szczekocin, jak i Odrowążowie , a drudzy z Dembian, jak Rawiczowie i Nieczujowie. Majętności Góry, Polichna, Wola Dębiska, Miłoszów, Kosocicie, Kije, Sufczyn I inne ciągnące się pasem od Krakowskiego przez Sandomierskie ku Lubelskiemu i otaczające wieńcem rodzinne Dębno, Dembiany i Szczekociny, nie wychodzą niemal z rąk tych trzech rodzin, a gdy Odrowążowie przy końcu XVI wieku wygasają, widzimy później, że ich rodowe Szczekociny w ręku Rawiczów.